Αν σας ενδιαφέρει η δουλειά μου και επιθυμείτε να με στηρίξετε μπορείτε να το κάνετε στο Patreon. Εκεί μπορείτε να βλέπετε πρώτοι νέες σελίδες ή έργα /μεταφράσεις, έργα μου (πίνακες, σχέδια, εικονογραφήσεις, καρικατούρες) σε υψηλή ανάλυση και αφίσες (μεγέθη Α3 και Α4) βασισμένες σε δουλειές μου.

 become a patron button

 

Ένα ακόμα αντίγραφο ενός πίνακα του Ν. Εγγονόπουλου με τον τίτλο "Εμφύλιος Πόλεμος".

Περισσότερα για τον Νίκο Εγγονόπουλο μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.engonopoulos.gr/_homeEL/

Ένα αντίγραφο του πίνακα του ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου με τον τίτλο "Αργώ".

(Η μόνη ηθελημένη αλλαγή σε σχέση με τον αρχικό πίνακα είναι η αντικατάσταση της λέξης Αργώ στην δεξιά πλευρά της βάρκας με τη λέξη Σπεύδω).

Περισσότερα για τον Νίκο Εγγονόπουλο μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.engonopoulos.gr/_homeEL/

Αντίγραφα από έργα που παρουσιάζονται στην ταινία The Mystery of Picasso

(Ιδιωτική συλλογή)

Σχετικά με την ταινία: Music by Georges Auric, who also scored Cocteau’s movies. Shot by Claude Renoir, who also shot a handful of his uncle Jean’s films and also Barbarella. Director Clouzot made this between a mystery thriller and a spy parody.

A nice companion movie to La Belle noiseuse, another one where we actually watch a painting being created in real time. The movie introduces Picasso, then cuts to a full shot of a transparent canvas, Picasso’s brush (or pen, whatever) on one side, the camera on the other, so there are a few over-the-shoulder shots but mostly we’re seeing (a mirror image of) the canvas with the painting magically appearing upon it. There are edits and time-lapse too – areas of wet paint dry in an instant, whole areas of color or pattern suddenly appear. Sometimes we’re clearly watching a painting from start to finish in real time, and sometimes they’ll tell us in voiceover how long it actually took.

There’s no narration – rather what little verbal information we learn is in the form of (obviously staged) conversations between artist and camera crew. My favorite bit is when Picasso asks for a very large canvas and suddenly the movie goes into Cinemascope ratio (‘scope was less than three years old, so still a cool novelty).

It’s a suspense/art film as you watch the work in progress and try to wonder what PP is planning, where the painting is heading (even he doesn’t seem to know half the time), and when it’s “done”. The wonder of this film is that the paintings exist through time – most of them look great when complete, but the process and intermediate steps are just as great… you’re not just waiting for good art to appear at an unknown end point, you’re watching it all along. The filmmakers keep it short (<80 minutes), the music styles vary greatly between paintings, and there are some bursts of crew participation, like the time they pressure PP to finish a painting before their reel of film runs out.

(Info by http://deeperintomovies.net/)

Δύο αντίγραφα του πίνακα Young Girl Reading, περ.1770 του Jean-Honoré Fragonard (http://www.nga.gov/collection/gallery/gg55/gg55-46303.html). Και τα δυο αντίγραφα έχουν γίνει με ακρυλικά, το πρώτο σε χαρτί, και το άλλο με την πιο ελεύθερη κάπως πινελιά) σε καμβά.

Και τα δυο έργα ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές.

Αντίγραφο του πίνακα Madonna of the Meadows (επίσης γνωστό ως Madonna with the Christ Child and Saint John the Baptist ή Madonna del Belvedere) του 1506 από τον Ραφαήλ. (πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Madonna_del_Prato_%28Raphael%29)

Δυστυχώς εξαιτίας των αντανακλάσεων των ελαιοχρωμάτων είχα προβλήματα με τις φωτογραφίες που έχω εδώ (είναι τραβηγμένες από το πλάι -και κάποιες χωρίς φλας κάτι που συνετέλεσε σε εικόνες ελαφρώς θολές)

Τρία αντίγραφα του πίνακα Tree of Life,του Gustav Klimt (http://www.oil-painting-shop.com). Οι διαφορές μεταξύ τους έχουν να κάνουν κυρίως με τα χρώματα και τη γενική απόχρωση του έργου.

Όλα τα έργα ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές (φίλους).

 

Αντίγραφα έργων του Vincent van Gogh. Οι πίνακες είναι οι La méridienne, επίσης γνωστός ως La sieste, d'aprés Millet από Δεκ. 1889 ως Ιαν. 1890, (http://www.flickr.com/photos/wallyg/1389660699/), Wheat Field with Cypresses (1889) (https://en.wikipedia.org/wiki/Wheat_Field_with_Cypresses) και Αυτοπροσωπογραφία (1889) (https://en.wikipedia.org/wiki/Van_Gogh_self-portrait_(1889) -σε χαρτί).

Από τα τρία αυτά αντίγραφα είμαι ικανοποιημένος μονάχα από το πρώτο, αφού νιώθω ότι τα άλλα δύο υστερούν τόσο στο χρώμα όσο και στις υφές.

Αντίγραφο του πίνακα Ο ποιητής κι η μούσα (1958) του σουρεαλιστή ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου. Υπάρχουν ελάχιστες αλλαγές σε σχέση με τον αρχικό πίνακα. Χρησιμοποίησα ένα βερνίκι για το τελείωμα (για να βελτιώσω λίγο τη λάμψη του έργου που ήταν λίγο ματ λόγω της τέμπερας) και το τοποθέτησα σε ένα αυτοσχέδιο ξύλινο κάδρο.

(ιδιωτική συλλογή)

Είναι δυο διαφορετικοί πίνακες του Caravaggio, που αποφάσισα να συνδέσω. Ο πρώτος είναι ο Sich Bacchus (πιθανότατα αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη). Το δεύτερο μια σπουδή της Μαρίας Μαγδαληνής για μια λεπτομέρεια στον πίνακα The death of the Virgin. Η μόνη μου αλλαγή είναι ότι αντί για λουλούδια το αγόρι αριστερά κρατά εκρηκτικά και όπλα (δίνοντας άλλο νόημα στο κλάμα της κοπέλας δίπλα του).

Ένας άλλος ζωγράφος του οποίου το έργο εκτιμώ είναι του A. Modigliani. Εδώ έχψ πρσπαθήσει να αντιγράψω δυο πίνακες του, το Sleeping Nude with Arms Open (Red Nude), 1917 και το Almaisa 1916. Και τα δυο αντίγραφα έχουν γίνει με λάδια το 2004.

Sleeping Nude with Arms Open (Red Nude)

This famous painting by Modigliani reveals the influence of Van Gogh. The works of Modigliani and Van Gogh are often regarded as distorted. The picture reflects the accuracy of a camera. It is obvious that physically the artist was very close to the model. The viewer of the painting may wonder as to what kind of relationship the artist may have had with his model or why he chose not to show what is behind their eyes.

This painting is a fine example of Modigliani’s figure painting with an elegant arresting arrangement of curved lines and planes as well as a striking idealization of feminine sexuality.

Modigliani is regarded as master of ‘painting of the sensual.’ In this painting, the naked woman is depicted as sleeping. She is unblemished and has all symmetries. The artist has shown his subject in the foreground in close-up, as if he is forcing the viewer to react emotionally. The sinuous lines are inviting and the breasts are like eyes, to cachet on.

The prevailing atmosphere is peaceful, quite and cozy. She is at ease, with her eye-lids shut and a wry smile. The abstraction of the woman makes the voyeurism more acceptable and invites longer viewing time.

The plasticity and rich warm color palette are salubrious and calm. This painting is a fine example of ‘Sensual Art.’ The painting is pedagogic to the general society as it is categorized as “Art.” It is erotic, inspires to be sexual, but offers more of a narrative than just pornography’s narrow one.

(Info by http://www.famous-painters.org)

Link to the painting

Almaisa

Link to the painting

Κυκλοφορεί

Νύχτες με Αέρα

εκδόσεις ΚΨΜ, Οκτώβριος 2018

Είναι επικίνδυνο να ταξιδεύεις νύχτα - ειδικά όταν έχει αέρα. Για κάποιους όμως είναι ακόμα πιο επικίνδυνο... Για αυτούς το φεγγάρι είναι πάντα κόκκινο κι ο αέρας μυρίζει αίμα. Παρ΄ όλα αυτά επιζούν. Γιατί πρέπει. Γιατί είναι αποφασισμένοι...

διαβάστε περισσότερα...

banner nyxtes

2019 Κυριάκος Μαυρίδης
Free Joomla! templates by AgeThemes