Ο συγκεκριμένος πίνακας σχεδιάστηκε την ίδια περίπου περίοδο με τον πίνακα Κυνήγι, με τον οποίο μοιράζεται κάποιες παρόμοιες προβληματικές και σύμβολα. Από τις επιρροές πίσω από τον πίνακα αναμφίβολα η σπουδαιότερη και πιο εμφανής είναι αυτή του Ν. Εγγονόπουλου.

Ανάμεσα στις επιρροές (ή τα θέματα) πίσω από τον πίνακα σίγουρα θα πρέπει να αναφερθεί η δουλειά καλλιτεχνών όπως ο Ν. Εγγονόπουλος ή ο G. de Chirico, αλλά και το έργο Garden of Earthly Delights του Hieronymus Bosch (από τον οποίο προέρχεται με κάποιες αλλαγές το πάνω μέρος του πίνακα). Επίσης το σκάκι, η ταξική πάλη, οι φυλακές, οι διαδηλώσεις (κι η μάχη αυτών που αγωνίζονται ενάντια σε αυτούς που προστατεύουν τα αφεντικά τους), τα συνθήματα στους τοίχους...

Ο πίνακας αυτός βασίζεται σε έναν πίνακα που είδα στο internet, του Kazuya Akimoto, με το όνομα "Woman in Pink" και σε εικόνες από λατινοαμερικάνες χορεύτριες.

(ιδιωτική συλλογή)

Το έργο αυτό αποτελείται από δυο πίνακες. Ο πρώτος στα αριστερά είναι βασισμένος στον πίνακα St. Sebastian (1480) του Andrea Mantegna ενώ ο δεύτερος σε μια όψη της πόλης της Γάζας. Στον πρώτο πίνακα η ανθρώπινη μορφή του αγίου έχει αντικατασταθεί με ένα ανδρείκελο, ενώ πίσω στο βάθος υπάρχει μια αναπαράσταση της Αθήνας. Ενδιάμεσα, μια διμοιρία ματ που πλησιάζει απειλητικά στο πρώτο επίπεδο.

Σε αυτό το έργο (ίσως το πιο πρόσφατο εδώ) προσπάθησα να αποφύγω τα ανδρείκελα που μοιάζουν με ανθρώπους (σαν αυτά των Dali και Εγγονόπουλου) και να χρησιμοποιήσω τα στάνταρ ανδρείκελα -κούκλες που μπορεί κανείς να αγοράσει στα μαγαζιά ζωγραφικής. Η πόζα του παραμένει ανθρώπινη αλλά νομίζω ότι τονίζει περισσότερο το συμβολισμό του καλλιτέχνη.

Πίσω του υπάρχει μια άποψη της πόλης της Γάζας με βαριά σύννεφα (όμοια με καπνούς από τη ρίψη βομβών) να τη σκεπάζουν. Ο πίνακας έχει ως έμπνευση την επίθεση των ισραηλινών στο στόλο της Ελευθερίας (Free Gaza) την άνοιξη του 2010.

(Υπάρχει κι άλλος ένας πίνακας με αναφορές στην Γάζα. Μπορείτε να τον δείτε εδώ) 

Το συγκεκριμένο έργο έχει προέλθει από το έντονο μου ενδιαφέρον για τα μεσαιωνικά χειρόγραφα και τις εικονογραφήσεις τους. Πέρα από την εικαστική γοητεία τους, αυτό που ίσως με συναρπάζει ακόμα περισσότερο είναι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούν με οπτικά, εικαστικά μέσα να αφηγηθούν μια ιστορία (θυμίζοντας μου σε αρκετά σημεία τα κόμικ της σύγχρονης εποχής).

Κι εδώ υπάρχει μια συγκεκριμένη ιστορία, με ένα (νομίζω αρκετά) ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα και μια μεσαιωνική αισθητική.

Έχω χρησιμοποιήσει ακρυλικά χρώματα καθώς το πλήθος λεπτομερειών του πίνακα θα απαιτούσαν πολύ χρόνο αν χρησιμοποιούσα ελαιοχρώματα. Δυστυχώς όμως δεν είμαι τόσο ικανοποιημένος από το γαλάζιο του ουρανού (αλλά και το πως έχει ποτίσει το χαρτί από το πολλές στρώσεις αραιωμένου χρώματος για την μετάβαση από το ανοιχτό γαλάζιο στο μπλε της κορυφής.

Εξαιτίας του βερνικιού δεν κατάφερα να φωτογραφίσω με πιστό τρόπο τον πίνακα. Έχω συμπεριλάβει μια δεύτερη εκδοχή στην γκαλερί από κάτω. Τα χρώματα του κανινικού πίνακα είναι κάπου ανάμεσα στις δυο αυτές φωτογραφικές εκδοχές. 

Οι πίνακες (δίπτυχο) αναπαριστούν μια ερωτική ιστορία σε ένα τοπίο που θυμίζει το Αιγαίο (και την Ερμούπολη). Ένα νεαρό κορίτσι είναι παγιδευμένο σε ένα βράχο και περιμένει τον αγαπημένο της που αγωνίζεται να την απελευθερώσει απέξω. (Τα δυο έργα είχαν αρχικά σχεδιασθεί για να τα δώσω ως δώρο σε ένα φιλικό ζευγάρι αλλά τελικά τους έδωσα κάποια άλλη δουλειά).

Σημείωση (2015): Δυστυχώς παλιότερα δεν καταλάβαινα το μέγεθος που ορισμένα πρότυπα (σεξιστικά, πατριαρχικά, ιεραρχικά) περνάνε και μέσα από τρόπους φαινομενικά αθώους (παραμύθια, τέχνη, κλπ). Αρκετοί πίνακες μου, άθελα μου, νιώθω τώρα ότι αναπαραγάγουν τέτοια πρότυπα (σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό) και γι' αυτό ζητάω συγνώμη.   

Οι πίνακες έχουν ως έμπνευση την (νεανική και όχι μόνο) εξέγερση στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 2008, μετά τη δολοφονία ενός νεαρού μαθητή (του Αλέξη Γρηγορόπουλου) από έναν ειδικό φρουρό. Πρέπει να ομολογήσω ότι η θέση μου μέσα από τους πίνακες αυτούς είναι ασφαλώς υπέρ της μίας πλευράς -αλλά ήταν μια κατάσταση που κατά τη γνώμη μου δε χωρούσε "αντικειμενικότητα" και αποστασιοποίηση.

Μια ρομαντική ερωτική ιστορία που εξελίσσεται σε δυο γωνιές του Αιγαίου, τη Ρόδο (στα αριστερά) και τη Σύρο (στα δεξιά). Φυσικά δεν υπάρχει μια ρεαλιστική και επακριβής απεικόνιση των τοπίων -απλά νύξεις. Οι δυο πίνακες ήταν ένα δώρο σε ένα φιλικό μου ζευγάρι.

Το 2013 ο πίνακας με τη σύρο χρησιμοποιήθηκε για την εικονογράφηση του εξωφύλλου του συριανού περιοδικού Serious.

(Οι εικόνες εδώ προέρχονται από σκαναρίσματα και ίσως φαίνονται πιο μουντές από τα πραγματικά έργα)

Οι τρεις αυτοί πίνακες είχαν ως αρχική έμπνευση το διάσημο έργο του W. Shakespeare, Ρωμέος και Ιουλιέτα, αλλά και τα μεσαιωνικά παραμύθια με τις μαγεμένες, αποκλεισμένες πριγκίπισσες και τους πρίγκηπες -ιππότες που της απελευθέρωναν (νομίζω υπάρχει κι ένα παιδικό παραμύθι με μια χρυσομαλλούσα κοπέλα ή πριγκίπισσα που αφήνει τα πλούσια μαλλιά της να φθάσουν ως τον ήρωα της). Το τοπίο είναι αστικό, με νεοκλασικά κτίρια (ίσως με μια άμεση επιρροή από τον Εγκονόπουλο (αλλά και την Ερμούπολη όπου κατοικούσα εκείνο τον καιρό)

Σε κάθε πίνακα έδωσα ένα κεντρικό κυρίαρχο χρώμα για τον συμβολισμό του κάθε χαρακτήρα με τα χρυσοκίτρινα μαλλιά να αποτελούν το ενοποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο εραστών.

 

Σημείωση (2015): Δυστυχώς παλιότερα δεν καταλάβαινα το μέγεθος που ορισμένα πρότυπα (σεξιστικά, πατριαρχικά, ιεραρχικά) περνάνε και μέσα από τρόπους φαινομενικά αθώους (παραμύθια, τέχνη, κλπ). Αρκετοί πίνακες μου, άθελα μου, νιώθω τώρα ότι αναπαραγάγουν τέτοια πρότυπα (σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό) και γι' αυτό ζητάω συγνώμη.   

Σελίδα 1 από 2

Αν σας αρέσει η δουλειά μου και θέλετε να με υποστηρίξετε, μπορείτε να το κάνετε στο Patreon:

become a patron button

« March 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Please publish modules in offcanvas position.